گزارش جلسه روز دوشنبه 94/06/02 نمایندگی استاد معین
پنجشنبه 5 شهریور 1394 ساعت 14:31 | نوشته ‌شده به دست سهیل میرعزیزی | ( نظرات )
به نام یزدان پاک و یگانه

دوازدهمین جلسه از دوره چهاردهم سری کارگاه های آموزش خصوصی کنگره شصت، روزهای دوشنبه در شعبه استاد معین، به استادی مسافر آقای رئوف قربانــــی و نگهبانی مسافر آقای سهیل میرعزیزی و دبیری مسافر آقای مهدی غنی آبادی، با دستور جلسه:" قضاوت و جهالت " در تاریخ 2 ام شهریور ماه 1394 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.


خلاصه سخنان استاد؛

معنی کلمه قضاوت همانطوریکه همه می دانیم یعنی داوری؛ بین اشخاص، دو یا چند موضوع، یا انتخاب بین راه های مختلفی که پیش روی     قرار دارد و بایستی به یک تصمیم برسد که معمولاً منجر به صدور رأی می شود. حال این داور برای آنکه کارش را بدرستی انجام بدهد نیاز به مقدمات و بستری دارد که اشاره می کنیم.

اول اینکه کاملاً نسبت به مسأله و جوانب و ظرایف آن آگاه باشد (آگاهی قاضی) دوم داشتن مسئولیت نسبت به آن قضیه (مسئولیت قضاوت) شاید موضوعی باشد که من نسبت به آن آگاهی کامل داشته باشم و لیکن موضوع اصلاً مربوط به من نمی باشد که بخواهم در موردش رأی بدهم. همچنین مبنایی برای قضاوت لازم است. شاید ساده ترین مثال برای مبنای قضاوت، قانونی است که در جامعه وضع می شود و مأخذی است برای تشخیص خوب از بد. هرچند بقول جناب مهندس که شاید حتی قانون نیز در بعضـی موارد عادلانه نباشد، اما قضاوت بر مبنای همان قانون ناقص یا غیر منصفانه بسیار بهتر از آن است که داوری بدون در نظر گرفتن هیچ قانونی صورت پذیرد.

با دانستن این مقدمه که آگاهی و مسئولیت لازمه ی قضاوت است، این سؤال پیش می آید: خداوند به عنوان قادر مطلقی که دانای کل است و مسئولیتهای خویش را در خصوص خلقت و آفریدگانش به بهترین شکل به جا آورده است، آیا قضاوت می کند؟

اینطوریکه بنده درک می کنم از این بحث خلقت، شاید حتی خداوند نیز قضاوت نمی کند! یا به تعبیری بگوییم که قضاوت خداوند بدینگونه نیست که بایستد و بنگرد که چه نتیجه ای حاصل خواهد شد و سپس بر اساس آن داوری کند و بین دو انتخاب یکی را باطل و دیگری را حق معرفی کند. بلکه برداشت من این است که اولاً خداوند عالم است به همه امور، پس نیازی به قضاوت ندارد. نکته دوم و مهم اینکه خداوند ساز و کاری را در خلقت خویش خلق نموده و بنا نهاده است که در طی آن، من با برداشتی از زندگی خود خواهم داشت و روشی که برای زندگی انتخاب می کنم، جایگاه خودم را خودم تعیین می کنم. یعنی بعد از انجام امور نیست که خداوند بیاید و مرا در محکمه ای مورد قضاوت قرار دهد و جایگاهی طبق حکمی به من اعطا کند ( که تو جزو انسانهای خوب هستی یا بد) بلکه این ساز و کار و اعمال ماست که تعیین کننده ی این جایگاه است و نقش خداوند در این میان، قانونمند کردن این جهان هستی است و گویا پرورگار قضاوت خود را در ابتدای خلقت اعمال نموده است با وضع قوانین هستی.

دستور جلسه قضاوت و جهالت در مورد قضاوتهایی است که ما در خصوص خودمان یا دیگران انجام می دهیم یا قضاوتهایی است که درباره ما صورت می گیرد. زندگی را می توان یک نمایشنامه یا بازی بزرگ دید که مخلوقین در آن نقش بازیگران را دارند و ما اگر بخواهیم درست زندگی کنیم باید در این نمایش "نقش" بپذیریم. در واقع در مسائلی که مربوط به خودمان است (مسائل حیاتی) کاملاً نقش مؤثر یا فاعل داریم یا باید داشته باشیم. خارج از این محدوده ما می توانیم نقش دیگری بپذیریم و "تماشاگر" باشیم. و اگر در مواردی که به ما مربوط نمی باشد تنها در نقش تماشاگر ظاهر شویم آنوقت است که نقش مان را به خوبی ایفا کرده ایم.

حال اگر در جایی که مسایل به ما مربوط نیست و ما نیز تماشاگر ظاهر نشویم و بخواهیم مداخله ای بکنیم، در واقع "منتقد" شده و وارد بحث نقد می شویم و وقتی که وارد این مقوله بشویم (با تمام احترامی که برای منتقدان عرصه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، هنری و غیره دارم)؛ این عمل در حقیقت دخالتی نابجاست که منجر به قضاوتی می شود غالباً از روی جهل. معمولاً در حالتی است  که من وظیفه ای که بر عهده خودم است را نتوانسته ام انجام بدهم و آنرا زمین گذاشته، وارد انتقاد از دیگری می شوم.

در این حالت دو اتفاق ممکن است: اول اینکه قضاوت ما درست باشد. هر چند که داوری درست نیز باشد، چون در خصوص چیزی است که به من مربوط نبوده است، این دخالت در امور دیگران است و عملی غیر اخلاقی طلقی می شود. حالت دوم اینکه قضاوت من نادرست باشد که این دیگر تکلیفش روشن است، عمل غیر اخلاقی با دخالت اضافه که اثباتی بر جهالت خواهد بود.

جاهایی که بایستی قضاوت بکنیم در مسائلی یا وظایفی است که مربوط به خودمان یا خانواده و جامعه مان است و باید توسط خودمان انجام شوند (حالا با ظرافت هایی که بایستی مراعات شود) که داوری کنیم تا چه اندازه آنها را انجام داده ایم. و چرا این قضاوت در امور خودمان بایستی انجام شود؟ چون ما مسئول مسایل حیاتی زندگی خودمان هستیم.

جناب مهندس نیز در سی دی اشاره می کنند که ما در لحظات و مراحل مختلف زندگی، اتنخابهای مختلفی داریم و این انتخاب یعنی برگزیدن یک راه از بین دو یا چند راه موجود که همان قضاوت است. یعنی من اول داوری می کنم که این چیز نسبت به دیگری درست تر است و سپس آنرا برای  انجام انتخاب می کنم. حالا چون مسئولیت زندگی ما بر عهده خودمان است برای اینچنین انتخابهایی بایستی قضاوت کنیم و لازم است برای اینکه در انتخابهایمان متضـرر نشویم، از آگاهی لازم برای چنین قضاوتهایی برخوردار باشیم و لازم است که با کسب دانایی از جهالت خارج شویم و در غیر اینصورت است که اشتباه کرده ایم.

در خاتمه استاد فرمودند:

یکی از قضاوتهایی که برای من در طول سفر رخداد این بود که بسیاری از مسایل و چهارچوبها را قبول نداشتم و حتی با بعضـی دستور جلسات موافق نبودم، لیکن رفته رفته آموختم که بایستی در بسیاری موارد خصوصاً در اوایل سفر اول، بدون هیچ قضاوتی به دستورات عمل کنم و حاصل این فرمانبرداری، انجام یک سفر خوب و رهایی با کیفیت و در ادامه نتایج زیبایی است که مرا از قضاوتهای بی مورد بی نیاز می سازد.

تهیه و تنظیم: مسافر سهیل.
Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: گزارش جلسات روزهای دوشنبه،

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
چهارشنبه 11 شهریور 1394 12:53
عالی بود برادرشمامجتبی
چهارشنبه 11 شهریور 1394 12:45
عالی بود برادرشمامجتبی
فریدون جنابی جمعه 6 شهریور 1394 23:43
بااحترام....به سه عزیز عرض میکنم شاد و سربلند باشید.....یاعلی
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات